Re: Nerwica żołądka, stres.

Widzę, że nikt tutaj nie odpisał. Czyżby drogie koleżanki przeraziła ilość tekstu? Być może po rzuceniu okiem na Twój wpis, poszły do tematów na zupełnie przyziemne tematy o włosach, paznokciach czy ubraniach...
W każdym razie, rozumiem co czujesz. A przynajmniej staram się zrozumieć. Ja także bardzo często się czymś stresuję. Zaraz, zaraz... Codziennie to jest. Stres się powtarza, jest niemalże na każdej lekcji. To uciążliwe, prawda? Nie daje Ci spokojnie pomyśleć, nie pomaga w rozluźnieniu się. Boisz się porozmawiać z kimkolwiek, obawiasz się wyśmiania. U mnie skutkiem stresu najczęściej są nudności, drżenie, pocenie się, utrata oddechu i tego typu objawy... U Ciebie natomiast żołądek się buntuje. Mówisz, że miałaś wszelkie badania i wszystkie wyniki były jak najbardziej w porządku, tak? Możliwe,że Twój problem ma podłoże psychiczne. Często sami kreujemy sobie okropne obrazy w świadomości, a z czasem lęk i strach zaczynają w nas tkwić, nie chcąc odejść. Być może dokładnie tak samo jest w Twoim przypadku - wydaje Ci sie, że się nie stresujesz, a jednak organizm przyzwyczaił się do tej reakcji na stres (chęć wymiotowania) i automatycznie się pojawia. Szkoła to niestety miejsce i czas, które każdy z nas musi przetrwać. Dobrze, że masz przynajmniej koleżanki, które Cie uspokajały, naprawdę. Jednak myślę, że chyba psycholog tutaj nie pomoże. On bardziej pomaga rozwikłać dany problem, po prostu jest to osoba, z którą możesz spokojnie porozmawiać i się wyżalić. Psychiatra natomiast zagłębia się bardziej w Twoją psychikę, być może znalazłby przyczynę Twoich napadów lęku i mdłości. Może jeszcze do niego warto się wybrać i chodzić przez dłuższy okres czasu? Jeśli sytuacja w szkole bardzo Cię męczy, istnieje opcja nauki w domu, jednak nie jest to zbyt popularne, więc Twoja mama mogłaby nie być przychylna ku temu pomysłowi. Zależy, jaka ona jest po prostu. Ta propozycja to już chyba ostateczność, tak myślę. Mogłabyś mieć zajęcia w domu, a w między czasie uczęszczałabyś do psychiatry, który stopniowo by Ci pomagał i w końcu doszłabyś do siebie.
Pamiętaj, że nie warto wracać myślami do przeszłości, do tego, co było. Nie wspominaj swoich błędów czy krępujących sytuacji, to jeszcze bardziej potrafi zmartwić i zestresować. Żyj teraźniejszością, tak samo nie wybiegaj w przyszłość. Jeśli się coś stało, powiedz sobie "trudno" i idź dalej. Powtarzaj sobie, że nie warto przejmować się błahostkami, mów sobie nawet swoje zalety, co lubią w Tobie Twoi znajomi, znaj swoją wartość. I wiedz, że na świecie ludzie mają bardzo wiele problemów, z pewnością niejedna osoba miała taką samą przypadłość, co Ty. Istnieją także naprawdę ciężkie przypadki, a mimo to z tego wychodzą. Dzisiejszy rozwój medycyny biegnie z zadziwiającą prędkością naprzód. Przede wszystkim nie trać nadziei i nie poddawaj się obawom i złym myślom, to najgorszy wróg człowieka. Jesteś sobą, wartościową i wyjątkową dziewczyną, nie przejmuj się nigdy tym, co ktoś o Tobie mówi czy myśli. Masz prawo być taka, jaka jesteś, a jeśli ktoś wściubia nos w Twoje sprawy, to dowód na to, iż tak naprawdę nie ma swojego życia.
Trzymam za Ciebie kciuki kochana.