orange warsaw festival 2011

byłam ;q tylko na pierwszy dzień, bo szczerze, ze wszystkich wykonawców interesowali mnie tylko i wyłącznie my chemical romance. i nie żałuję, że tam byłam. udało mi się wejść na meet&greet, także już całkowicie pełnia szczęścia *-* kiedy po m&g wróciłam na płytę bardzo blada i z emocji było mi trochę słabo, więc bałam się, że zemdleję podczas koncertu o; jednak udało się, kiedy zaczęli wpuszczać na oc, zapomniałam o wszystkim i jedynym celem było dotrzeć pod samą scenę. i się udało ^^ finalnie stałam w drugim rzędzie na wprost franka. a koncert? niezapomniane chwile. mimo tego, że koleżanka ciągle skakała mi po palcach, to nie narzekam. nie zwracałam uwagi na to. kiedy oni wyszli na scenę, w oczach pojawiły mi się łzy szczęścia. zabrakło mi `destoya` ;c szkoda, że nie zagrali tej piosenki. cała reszta była wspaniała, brak mi słów, żeby to opisać. minął prawie miesiąc, a emocje jeszcze nie opadły ... chciałabym cofnąć czas i przeżyć ten wieczór jeszcze raz, a później kolejny. i jeszcze następny. tak do końca świata.
a co do reszty wykonawców, to fox (tak się nazywali?) nie za bardzo mi przypadli do gustu. szpak nawet mi się podobał. po przesłuchaniu kilku piosenek skunk anasie stwierdziłyśmy, że wychodzimy ze stadionu. a moby'ego w ogóle nie lubię, więc ... ;>

ah. no i to nie był Ray. i zdziwiło mnie to, że dziewczyny z oc zaczęły piszczeć na jego widok o; przecież to od razu dało się rozpoznać, że to nie jest Toro. ten koleś miał wytatuowaną całą prawą rękę, więc to już powinno dać do myślenia ;>