nie.

Moja matka ma jakąś niezdiagnozowaną chorobę psychiczną. Wydziera się na mnie, że nic
nie robię (bo codzienne wyrzucanie śmieci, zmywanie naczyń, ścieranie kurzy to nic).
Jakiś czas temu gdzieś pojechała, a ja wróciłam wcześniej ze szkoły, więc ugotowałam
obiad - ryż, ryba, warzywa. Bazując na opinii mojego brata - był smaczniejszy od obiadów
matki. Ona jednak rozdarła się na mnie o to, że na blacie kuchennym zostały śladowe ilości
soli. Ironicznie podziękowałam jej za "wdzięczność", że wyręczyłam ją w codziennej
czynności, dzięki czemu zasłużyłam sobie na szlaban. Sprawiedliwość, prawda?
Innym razem wyprasowałam ciuchy, a ona wkurzyła się, że deska do prasowania nie stała
idealnie w tym samym miejscu. Po kilku nieudanych próbach pomocy mam już gdzieś
wszelkie domowe obowiązki.